Choquequirao

Posted by Admin on Gru 26, 2011 in Kategoria główna |

Nazwa Choquequirao pochodzi z języka qechua i oznacza dosłownie kolebkę złota.  Ma podobną strukturę i architekturę do Machu Picchu. Ruiny składają się przede wszystkim z budynków i tarasów zbudowanych powyżej i poniżej ściętego wierzchołka góry Sunch’u Pata. Płaska platforma na  szczycie wzgórza jest sztuczna i została stworzona w starozytności przez Inków, którzy wyrównany teren otoczyli kamieniami i w ten sposób powstał plac o wymiarach 30×50 metrów. Kompleks ma 1800 ha, z czego jedynie 30-40% jest odkopane.

Choquequirao1

Miasto zostało zbudowane w okresie panowania dziewiątego króla Inków o imieniu Pachacutek (dosłownie oznacza to w języku Quechua „Ten, który zmienia świat”) Inca Yupanqui, czyli w okresie pomiędzy rokiem 1438 a 1471. Niektórzy badacze historii imperium inkaskiego twierdza, że Chquequirao mogło być ostatnią twierdzą i miejscem schronienie cesarzy, czyli Inków, synów słońca, którzy uciekli w z Cuzco w trakcie oblężenia z 1535 roku.

Według peruwiańskiej historiografi Choquequirao było prawdopodobnie jednym z punktów kontrolnych u wejścia do doliny Vilcabamba, a także centrum administracyjnym koncentrującym życie polityczne, społeczne i ekonomiczne. Niemniej wydaje się, że pełniło także ważną rolę w nierozłącznym, w przypadku inków zyciu polityczno religijnym. Jeżeli zaś chodzi o aspekt handlowy, przypuszcza się, że Choquequirao stanowiło ważne ogniwo pomiędzy Cuzco a dżunglą amazońską.

Architektura miasta prawdopodobnie nawiązuje do nowoczesnych wzorców zastosowanych w cesarskiej stolicy Cuzco. Mówi sie tu przede wszystkim o budynkach i miejscach spełniających funkcje religijne, jak chociazby te poświęcone rytułalnemu oiddawaniu hołdu Słońcu (Inti) i przodkom, a także ziemi, wodzie i innym bóstwom. Zwraca się także uwagę na rezydencje dla urzędników administracji i domy rzemieślników, magazyny, duże domy rodzinne, zwane kallankas i tarasy służące do uprawy kukurydzy na stromych stokach góry.

Choquequirao2

Największą konstrukcją miasta są typowe inkaskie tarasy służące do uprawy kukurydzy. Wokół głównego placu położone jest główna świątynia, kilka budynków administracyjnych oraz domy mieszkalne arystokratów. Na obrzeżach terenu leżą budynki mieszkalnosób z niższych klas społecznych (nleży pamietać, iż społeczeństwo inkaskie było niezwykle silnie zhierarchizowane). Ponadto w mieście znajdziemy kanały wodne, akwedukty i źródła wody. Większość budynków jest dobrze zachowana. Także prace restauracyjne zostały wykonane niezwykle precyzyjnie, dzięki czemu przywrócona została pierwotna forma niektórych zrujnowanych zabudowań.

Uważa się, że pierwszym nie – inkaskim gościem w Choquequirao był odkrywca Juan Arias Díaz w 1710 roku. Pierwsza pisemna wzmianka o mieście pojawiła się w 1768 roku. Była ona autorstwa Cosme Bueno, niemniej została zignorowana. W 1834 roku Eugene de Santiges odkrył Choquequirao na nowo. W 1837 Leonce Agrand dokonał mapowania regionu i uwzględnił przy tym miasto. Niestety jego mapy zostały zapomniane. Kiedy Hiram Bingham, odkrywca Machu Picchu, odwiedził Choquequirao w 1909 roku na miejsce zwrócono znacznie większą uwagę. Pierwsze wykopaliska rozpoczęto w 1970 roku.

PiK

Tagi: , , , , ,

1 Comment

Dodaj komentarz

You must be logged in to post a comment.

Copyright © 2017 America Latina All rights reserved.
Desk Mess Mirrored v1.4.4.1 theme from BuyNowShop.com.